Waarom rationeel kijken geen enkel nut heeft

Gepubliceerd op 25 augustus 2026 om 17:34

We leven in een wereld die alles het liefst in cijfers, logica en wetenschappelijke hokjes propt. Mensen verklaren alles rationeel om de controle maar niet te verliezen. Maar... Ik zal je een geheim verklappen: ooit komt het moment dat we beseffen dat die puur rationele blik op het leven eigenlijk geen enkel nut heeft. De werkelijkheid is namelijk vele malen groter, magischer en dieper verbonden dan onze logica kan bevatten.

Terwijl ik me daarstraks mateloos zat te ergeren, omdat mijn internetbrowser een compleet eigen willetje heeft zodra ik op Facebook scrol, flitste er plotseling een nieuwsbericht voorbij en foto’s die me kippenvel bezorgden.

Een zeldzame, allesverwoestende tornado raasde vlak ten zuiden van het middeleeuwse Carcassonne. In de kolossale, donkere wervelwind en de opwaaiende stofwolk zag ik meteen wat de kosmos probeerde te tonen: enorme, duistere vleugels en een expressief gezicht dat recht naar beneden keek. Een storm van mythologische proporties. Een apocalyptische tornado... De Franse media noemen het inmiddels letterlijk 'Le monstre de l’Aude' en sommige alternatieve kanalen wijzen in de richting van de vernietiging van de pausenstad en het Katharenland. Of... Zou het verboden Boek van Henoch (of Enoch) over de eindtijd dan toch gelijk krijgen? Is het nu of nooit om ons massaal te bekeren? Ik heb in elk geval horen vertellen dat indien je het niet doet, je hier straks gewoon moederziel alleen achterblijft op deze aardkloot, terwijl je verplicht moet rondlopen met ‘the mark of the beast’. Geen zever... Dit wordt momenteel luidruchtig gefluisterd in de diepste wandelgangen van TikTok. Just saying...

Rationele mensen zullen nu hardop roepen: 'Dat is pareidolie, een optische illusie! Sommigen zien nu eenmaal overal gezichten in!'

Laat ze maar lekker debatteren over de luchtdruk en de windrichting. Want wat de nuchtere wetenschapper niet weet, is dat het tweede deel van mijn Bloemenreeks, het verhaal van Fleur, al maanden onwrikbaar vaststaat in mijn hoofd en op mijn kladschrift. Ik hoef het alleen nog maar uit te typen. In dat manuscript vlucht Fleur met haar geliefde weg uit de verstikkende macht van Avignon, rechtstreeks naar het mystieke Carcassonne. En op de avond van hun vlucht breekt er in mijn verhaal een allesverwoestende storm los... een storm die zo hevig is, dat een deel van de Pont d’Avignon, de historische brug, voor hun ogen weggespoeld wordt.

Precies op het moment dat ik de voorverkoop van het eerste deel open, tekent de natuur de climax van deel twee live uit in de Franse lucht. Het universum typt gewoon met me mee. Mijn haperende browser kon die energie waarschijnlijk simpelweg niet aan.

En voor de rationele denkers: veel succes met het analyseren van de windrichting van gisteren. Sommige gebeurtenissen kan je gewoon niet verklaren met feiten.

Wat wel een feit is, is dat de voorverkoop van Myrthe loopt als een trein. Wie nog mee wil vliegen met de wervelwind door Malzy, Avignon, Carcassonne, Canterbury, New York en Amsterdam, er is nog plaats op de Celestia in de Vipruimte.