Goedemorgen!
Gerard hier. Nu Medard gisteren zijn diepzinnige Tempeliers-lezing heeft gehouden, is het hoog tijd dat ik de microfoon weer overneem. Genoeg spirituele rust en mindfulness voor deze week. Vandaag gaan we het hebben over het zwaardere geschut. De echte rebellen.
We gaan het hebben over de dag dat de hemel een serieuze reorganisatie doormaakte en een derde van het personeel met de noorderzon vertrok. Ja, beste mensen, we duiken in de wereld van de Gevallen Engelen.
Je hoort die zogenaamde wakkeren tegenwoordig constant roepen over demonen en de matrix. Maar wie zijn die gasten nu echt? Wat doen ze? En belangrijker nog: hoe herken je ze tussen de soep en de patatten? Want geloof me, ze zitten echt niet alleen maar anoniem op Facebook gal te spuwen. Ze hebben zich allang comfortabel genesteld in onze dagelijkse realiteit.
Laten we beginnen bij de geschiedenislessen. Ergens ver voor de uitvinding van de filterkoffie besloot Lucifer, de toenmalige posterboy van de hemel dat hij de baas wel even van de troon zou stoten. Dat mislukte faliekant. Maar die gast had blijkbaar een vlotte babbel, want volgens de statistieken nam hij met zijn staart een derde van alle sterren (lees: engelen) mee in zijn val.
Die een derde kletterde rechtstreeks naar beneden en veranderde in wat we vandaag de dag demonen of onzuivere geesten noemen.
En dan had je nog die beruchte 200 Wachters (de Grigori, voor de intellectuelen onder ons). Die gasten werden naar de aarde gestuurd met één simpele taak: ‘Kijk wat de mensen doen en bemoei je er niet mee.’ Wat deden die 200? Ze braken hun hemelse interimcontract en kwamen naar beneden voor een potje aardse escapades. Om indruk te maken op de mensheid begonnen ze ons allerlei verboden dingen te leren: hoe je zwaarden maakt, hoe je oorlog voert, en ook de kunst van de oppervlakkige verleiding en de illusie.
Nu denk je misschien: ‘Gerard, leuk historisch verhaaltje, maar waar zitten die gasten nu?’
Of misschien denk je: 'Gerard, ge zijt aan 't zeveren.'
Het is allemaal oké. Waar die gasten nu zitten? Overal waar macht, ego en flitsende lichtjes zijn. Die een derde en die 200 zijn nooit echt weggegaan.
Ze hebben hun harnas gewoon ingewisseld voor een maatpak of een glitteroutfit. Ze begrijpen de psychologie van de massa als geen ander.
Kijk maar eens goed rond:
In de politiek: daar zitten de rasechte professionals van de verdeeldheid. Het is hun hele verdienmodel om angst te zaaien, groepen tegen elkaar op te zetten en met een strakke hand de controle te behouden. Pure aardse energie.
Op televisie en het podium: de ultieme brood-en-spelen-tactiek. Terwijl de wereld op zijn grondvesten schudt, worden we massaal gehypnotiseerd door figuren die met hun gat staan te zwieren op een podium. Seks, glitter, glam en de jacht naar de absolute leegte. Het is de kunst van de totale afleiding: zolang de mensheid naar de flitsende show kijkt en zich vergaapt aan oppervlakkigheid, stelt niemand vragen.
Op sociale media: en ja, aan de onderkant van de piramide zitten de giftige toetsenbordridders die de chaos compleet maken door elkaar online de hersens in te kloppen.
En ze zitten ook waar je het nooit zou verwachten... In het huis waar ze onze baas aanbidden...
Hun missie is sindsdien geen spat veranderd: de boel manipuleren door ons weg te houden van onze eigen innerlijke kracht. Ze willen dat je constant in de overlevingsmodus staat, dat je bang bent voor de toekomst, of dat je je eigenwaarde laat afhangen van de nieuwste trends op je scherm. Zolang jij je energie steekt in alles wat ze ondernemen, is hun missie geslaagd.
Die schaduw is echt. Die een derde heeft een hoop herrie geschopt en heeft de knoppen van de maatschappij stevig in handen. Er is echter een detail dat die paniekzaaiers voor het gemak altijd vergeten te vermelden.
Als een derde naar beneden is gekletterd... dan zit die andere twee derde nog altijd netjes boven. Het licht is nog altijd in de absolute meerderheid. De kosmos is niet verloren, hoe hard die politieke poppenkast en de showbizz-wachters hun best ook doen om ons te saboteren.
De enige reden waarom die schaduwen zo gigantisch lijken, is omdat ze de grootste luidsprekers hebben gekregen. Ze controleren het podium, maar ze controleren jou niet.
Wat wij en onze schrijfster nu doen als we zo’n gevallen ster op televisie zien, of een politicus horen brullen? We gaan er niet in mee. We maken er ons niet boos over. We kijken naar de poppenkast, we schudden ons hoofd, we lachen eens luidruchtig (mijn specialiteit) en we zappen door naar wat echt belangrijk is.
Onze schrijfster heeft haar deegrol officieel in de kast gelegd. Ze weigert nog langer te reageren op de flipperkast van de wereld. En ik hou de wacht om te zorgen dat ze haar blik gericht houdt op het licht en op haar boekenreeks.
Blijf in je eigen kracht staan. Twee derde van het universum staat achter je.
Maak er een schitterende dag van.
Gerard.
P.S. Nu ik er trouwens aan denk... Wie heeft jullie ooit wijsgemaakt dat je een wens mag doen als je een vallende ster ziet? Wees toch maar voorzichtig met wat je vraagt aan het universum. Niet alle vallende sterren zijn immers lieve, schattige engeltjes met blinkende vleugeltjes... Sommige zijn gewoon op zoek naar wat vertier in jouw leven.